Ομιλία επί της αρχής για το Πολυνομοσχέδιο (16/07/2013)

91

Κύριε πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Το πολυνομοσχέδιο που φέρνετε, αποτελεί μία κυνική εφαρμογή της φιλοσοφίας της Τρόϊκας και των Μνημονίων. Έχει τη λογική της απόλυτης και τελειωτικής οικονομικής αφαίμαξης σε ότι αφορά τον ιδιώτη φορολογούμενο. Ακόμη και αν μιλάμε για συμπολίτες μας που ανήκουν σε ευαίσθητες ή ευπαθείς ομάδες. Έχει επίσης αντιαναπτυξιακό και φοροεισπρακτικό χαρακτήρα σε ότι αφορά την φορολόγηση νομικών προσώπων. Γι’ αυτό το λόγο εξάλλου μέχρι η ΓΕΣΕΒΕΕ σας απευθύνει επισημάνσεις για το πόσο θα επιβαρυνθούν περαιτέρω οι επιχειρήσεις. Και μάλιστα σε καιρό κρίσης, που τα λουκέτα στην αγορά έχουν φτάσει στο μισό εκατομμύριο και οι άνεργοι Έλληνες, στα δύο εκατομμύρια. Το πολυνομοσχέδιο φέρνει επίσης οριζόντιες απολύσεις στους ΟΤΑ και στο Δημόσιο και καταδίκη χιλιάδων εργαζομένων στον Καιάδα της ανεργίας. Όσο για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρουν στον πολίτη και την Κοινωνία, μένει ουσιαστικά αναπάντητο το πώς θα αναπληρωθούν. Το πολυνομοσχέδιο φέρνει επίσης και την ουσιαστική διάλυση της δωρεάν δημόσιας δευτεροβάθμιας Τεχνολογικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, με την κατάργηση ολόκληρων Τομέων (όπως εκείνος της Υγείας και Πρόνοιας) και δεκάδων ειδικοτήτων. Στην ουσία αυτό το πολυμομοσχέδιο αποτελεί την ιδανική (για την Τρόϊκα και την κυβέρνηση) μίξη μνημονιακής πολιτικής και νεοφιλελεύθερης φιλοσοφίας, που άμεσο σκοπό έχουν την ομαλή πορεία καταβολής των δόσεων και έμμεσο, τη δημιουργία μίας νέας Ελλάδας (για να χρησιμοποιήσω και ένα σλόγκαν των ημερών) η οποία θα έχει μόνιμο γνώρισμα την οικονομική, και την κοινωνική μαζί, κρίση που βιώνουμε εδώ και τέσσερα χρόνια.
Για τις φορολογικές διατάξεις που καλύπτονται από 72 άρθρα που είναι χωρισμένα σε 6 μέρη, πρόκειται να τοποθετηθούν συνάδελφοι της αντιπολίτευσης, οι οποίοι είναι ενδεχομένως πιο ειδικοί από μένα πάνω στα θέματα αυτά. Θα σταθώ όμως ιδιαιτέρως σε ένα ζήτημα που αποτελεί ισχυρό παράδειγμα σε ότι αφορά τον παραλογισμό και την αναλγησία που διέπει πολλές από τις διατάξεις. Αναφέρομαι στην φορολόγηση των πολυτέκνων. Στο άρθρο 15 επαναλαμβάνεται η φορολογική νομοθεσία που θα ισχύσει για το 2013, σύμφωνα με την οποία, όσο πιο πολλά παιδιά έχεις, τόσο πιο άγρια και βαριά πρόκειται να είναι η φορολογική αντιμετώπισή σου από το κράτος. Καθιερώνετε και επισήμως τα παιδιά ως κριτήριο πολυτελείας. Ακολουθείτε μία αντιπολυτεκνική, αντιοικογενειακή, αντιδημογραφική πολιτική. Δεν θα σας πάω στις περιπτώσεις εκείνων των οικογενειών που έχουν πέντε, έξι ή παραπάνω παιδιά. Θα σας δώσω το παράδειγμα των οικογενειών που έχουν τέσσερα παιδιά. Υπάρχουν 7.972 οικογένειες με τέσσερα παιδιά, που δήλωσαν εισόδημα 10.000 με 25.000 ευρώ για το φορολογικό έτος 2011 και πλήρωσαν φόρο 162.823 ευρώ. Τώρα, θα πληρώσουν 27.175.827 ευρώ. Πιο απλά: από 162 χιλιάδες πριν, θα πληρώσουν 27 εκατομμύρια τώρα. Μιλάμε για αύξηση 16.700 τοις εκατό. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει στα παγκόσμια χρονικά! Ως αντίθεση στο παράδειγμα αυτό, απαλάσσονται φορολογικά άγαμοι και άτεκνοι συμπολίτες που δηλώνουν 5.000 έως 9.550 ευρώ εισόδημα. Δεν εννοώ φυσικά ότι πρέπει να τους «τσεκουρώσετε» φορολογικά αυτούς τους ανθρώπους, αλλά απλώς σας δίνω ένα παράδειγμα για το πόσο οδυνηρή και άγρια είναι η φορολογική σας πολιτική έναντι των πολυτέκνων. Μιλάμε για μία πολιτική-«Ηρώδη»!!!
Επίσης, μελετώντας τις φορολογικές διατάξεις βλέπουμε επίσης να συντηρούνται και να επεκτείνονται όλοι οι παραλογισμοί του φορολογικού μας συστήματος. Ειδικά σε ότι αφορά τα φυσικά πρόσωπα, δεν υπάρχει ο παραμικρός εξορθολογισμός ως προς τα αντικειμενικά (στην ονομασία τους και μόνο) αντικειμενικά κριτήρια, που καθορίζουν το δήθεν τεκμαρτό εισόδημα. Για να το πούμε με απλά λόγια και πάλι ο χαμηλοεισοδηματίας, ο συνταξιούχος, ο απολυμένος και ο άνεργος θα κληθούν να πληρώσουν αιματηρή φορολογία για ένα σπίτι ή ένα αυτοκίνητο που έκαναν το λάθος κάποτε να αποκτήσουν, ή είχαν την ατυχία κάποτε να κληρονομήσουν. Αλλά και σε ότι αφορά γενικά την ανάγκη για διαφάνεια και αποτελεσματικότητα στη φορολόγηση, εκεί όπου πράγματι υπάρχει η λεγόμενη φορολογητέα ύλη, βλέπουμε ότι στο πολυνομοσχέδιο θεσπίζονται όχι κίνητρα, αλλά αντικίνητρα. Ένα από τα πλέον κραυγαλέα, είναι η αλλαγή επί του μέτρου της συλλογής αποδείξεων. Απόφαση, για την οποία εκφράζει την απορία του έως και η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου.
Τα αντικειμενικά κριτήρια επεκτείνονται έως και τις επιχειρήσεις όπου και εκεί παραμονεύει έντονα ο κίνδυνος υπολογισμού και φορολόγησης πλασματικών κερδών, ενώ φτάνετε έως το σημείο να υπολογίζετε ως οικογενειακό φορολογικό κριτήριο να δώσει ο γονιός κάποιες οικονομίες, καταθέσεις, εφάπαξ ή οτιδήποτε άλλο στο παιδί του, προκειμένου να κάνει ξεκίνημα με μία μικρή επιχείρηση. Αυτά δεν τα λέω εγώ, σας τα επισημαίνει η ΓΕΣΕΒΕΕ που εμφανίζεται να προβληματίζεται για το μέλλον των επιχειρήσεων και ειδικά, των μικρομεσαίων οι οποίες αποτελούν ραχοκοκαλιά της Ελληνικής Οικονομίας – όπως όλοι γνωρίζουμε.
Για τις απολύσεις, δεν χρειάζεται τεράστια ανάλυση. Χωρίς σκέψη, λογική, υπολογισμό και φυσικά, χωρίς καμιά ουσιαστική διάθεση για εξορθολογισμό των αναγκών και του αρισθμού προσωπικού στον ευρύτερο και στο στενό Δημόσιο Τομέα, τραβάτε το σπαθί του δημίου και κόβετε κεφάλια εργαζομένων σε μία οριζόντια κίνηση. Πετάτε στο δρόμο σχολικούς φύλακες. Μα για να θεσπιστεί η ειδικότητα, πάει να πει ότι υπήρχε ανάγκη. Επίσης, οι άνθρωποι αυτοί μονιμοποιήθηκαν νο-μι-μό-τα-τα, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Ποιος θα φυλάει τα σχολεία από τους βανδαλισμούς, το πλιάτσικο και τις καταστροφές; Θα βάλετε αστυνομικούς, ή θα προσλάβετε ιδιωτικές εταιρείες σεκιούριτυ; Καταργείτε τους δημοτικούς αστυνομικούς, θέτοντάς τους σε διαθεσιμότητα, με την άϋλη και αδιασφάλιστη υπόσχεση ότι θα πάνε στην Ελληνική Αστυνομία. Πώς διαλύετε έναν κλάδο που συστήθηκε ακριβώς για τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών και που έχει κριθεί έως σήμερα επιτυχής στο έργο του; Ποιος θα τηρεί την ευταξία στη ζωή και τα δρώμενα εντός ενό δήμου; Πώς θα μετατρέψετε δημοτικό αστυνομικό σε μάχιμο; Ή θα τους πετάξετε και αυτούς στην ανεργία;
Καταργείτε 52 ειδικότητες μέσα στα Επαγγελματικά Λύκεια και τις Σχολές. Οι 46 από αυτές είναι στον Τομέα Υγείας και Πρόνοιας, τον οποίο καταργείτε ουσιαστικά στη δημόσια δωρεάν δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αν και παρουσιάζει υψηλή ζήτηση, διότι παράγει βοηθούς βρεφονηπιοκόμους, βοηθούς εργαστηρίων, βοηθούς νοσηλευτές κ.α. Που θα πάνε τα παιδιά που βρίσκονται στο κατώφλι της Γ’ Λυκείου; Τα παιδιά των φτωχών οικογενειών (γιατί αυτά είναι κυρίως που πάνε να μάθουν μία τέχνη ή ένα επάγγελμα) προς τα που θα στραφούν; Σε δημόσια ΙΕΚ; Εκεί υπάρχουν αυστηρά κριτήρια αποδοχής και εγγραφής! Σε ιδιωτικά ΙΕΚ; Εκεί πληρώνεις! Που θα τα βρουν οι οικογένειες τα λεφτά; Ένα στα τρία παιδιά θα σταματήσουν τα ΕΠΑΛ και τα ΕΠΑΣ λόγω κατάργησης ειδικοτήτων και αν πάνε σε ιδιωτικά ΙΕΚ η πίτα των διδάκτρων θα είναι 192 εκατ. ευρώ περίπου. Θα δοθεί τέτοιος μποναμάς σε ιδιωτικά ΙΕΚ από χρήματα που δεν έχει η ελληνική οικογένεια; Ή δεν θα μάθουν μία τέχνη ή ένα επάγγελμα τα παιδιά και θα γίνουν ανειδίκευτο φτηνό εργατικό δυναμικό των 589 ευρώ σήμερα και των 300 ευρώ αύριο; Και οι εκπαιδευτικοί, τις ειδικότητες των οποίων καταργείτε, σε ποιον καιάδα θα τους πετάξετε; Δεν είναι δυνατό να καλύψουν άλλες ζωτικές ανάγκες του κράτους πρόνοιας, όπως σε Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής, δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς κ.ο.κ.;
Υπάρχουν ένα σωρό καίριες επισημάνσεις και παρατηρήσεις επί των άρθρων, καθεμιά από τις οποίες αναδεικνύουν και ένα κρούσμα, ή ένα σκάνδαλο μνημονιακής αναλγησίας. Έως και το Άσυλο Ανιάτων πάτε ουσιαστικά να κλείσετε με αυτό εδώ το πολυνομοσχέδιο. Αλλά θα έχουμε την ευκαιρία να τα συζητήσουμε αυτά αύριο. Στέκουμε όμως ενάντια σε αυτό το πολυνομοσχέδιο. Δεν δίνει λύσεις, αλλά δημιουργεί προβλήματα. Και επιτείνει τον αρμαγεδώνα της οικονομικής κρίσης και της κοινωνικής εξαθλίωσης.