Ομιλία επί της Αρχής του Νομοσχεδίου του ΥΠΕΠΘ (15/01/2013)

143

Αξιότιμε πρόεδρε
Αξιότιμοι συνάδελφοι

Είναι να μας προβληματίζει το γεγονός ότι ένα τέτοιο σοβαρό νομοσχέδιο, το παρεμβάλλετε στην Ολομέλεια ανάμεσα στην χθεσινή ψηφοφορία για το Πολυνομοσχέδιο που περιελάμβανε και το ΦΕΚ 240 και στην ψηφοφορία της Πέμπτης για τις ποινικές ευθύνες των πρωταιτίων της υπόθεσης λίστας Λαγκάρντ.
Νομίζω πως είναι ατυχής επίσης η επιλογή σε ένα νομοσχέδιο που αναφέρεται στη σύσταση δύο Οργανισμών, στις συνοδευτικές «άλλες διατάξεις» να συμπεριλαμβάνονται όλα αυτά τα σοβαρά θέματα, τα οποία αποτελούν από μόνα τους προτεραιότητες.

Ας πάμε όμως στο νομοσχέδιο που έχουμε σήμερα μπροστά μας και πέρασε από την αρμόδια Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Μιλάμε σήμερα εδώ για Εκπαίδευση και μόρφωση. Αλλά σε ποια σχολεία; Σε αυτά που οι μαθητές ξεπαγιάζουν στις αίθουσες; Σε αυτά που δεν υπάρχει μέριμνα για τη μεταφορά των μαθητών από τα χωριά στις πόλεις, που είναι αρκετά χιλιόμετρα μακριά; Θα ερημώσουμε τελείως τα χωριά μας, ή θα αποκλείσουμε τα παιδιά από τη μόρφωση; Είναι συνταρακτικά τα επίσημα στοιχεία για τα Ελληνόπουλα που αναγκάζονται το έτος 2013 να εγκαταλείψουν το σχολείο.

Θέλω να σας ρωτήσω: Δείχνει διάθεση συνεργασίας και συμφωνίας το γεγονός ότι δεν εγκρίνατε καμμία από τις τροποποιήσεις ή προσθήκες για τη βελτίωση του νομοσχεδίου, τις οποίες προτείναμε ως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ; Τίποτα δεν περάσατε, απ’ όσα προτείναμε, μολονότι ήταν απλά και αυτονόητα.

Για τις μεταγραφές φοιτητών, είναι δυνατό να αγνοείτε ευαίσθητα κοινωνικά και οικογενειακά κριτήρια; Πως γίνεται σε καιρούς κρίσης, να θεσπίζετε πλαφόν 6.000 ευρώ και μάλιστα για οικογένειες μόνο νεοεισαχθέντων φοιτητών; Μπορεί οικογένεια με 500 ευρώ εισόδημα το μήνα, να συντηρεί δεύτερο σπίτι σε άλλη πόλη; Και αν έχεις ταυτόχρονα δύο παιδιά φοιτητές, σε διαφορετικές πόλεις; Είναι δυνατό να επιβάλλεις στον πολύτεκνο εισοδηματικό κριτήριο και να τον βάζεις για μία μεταγραφή να σκοτώνεται με τον άλλο οικογενειάρχη που είναι χαμηλότερου εισοδήματος; Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν άλλες δικλείδες χρηματοδότησης, στην ουσία απαγορεύετε την πανεπιστημιακή μόρφωση στα παιδιά των οικογενειών που δεν έχουν οικονομικές δυνατότητες, ειδικά στην εποχή που ζούμε σήμερα.

Είναι δυνατό να αποδομείτε τον τομέα της Ειδικής Αγωγής, φτάνοντας εν καιρώ ακόμη και στην ουσιαστική κατάργησή της; Χιλιάδες παιδιά με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες βρίσκουν σήμερα ένα πλαίσιο φροντίδας και υποστήριξης μέσα στις υφιστάμενες δομές. Τι θα γίνουν αυτά τα παιδιά αύριο; Θα μείνουν αβοήθητα; Θα στερηθούν το δικαίωμα στην εκπαίδευση; Ή θα στραφούν οι οικογένειες σε ιδιωτική βοήθεια, ενώ δεν έχουν τη δυνατότητα ούτε καν για τα προς το ζειν;

Σχετικά με τα κίνητρα και τη μοριοδότηση των αθλητών με διακρίσεις, θέλω να επισημάνω (και ως παλιά διεθνής πρωταθλήτρια αν θέλετε) ότι είναι ανήκουστο να αλλάζει κάθε τρεις και λίγο ο σχετικός νόμος. Όχι μόνο από τη μία κυβέρνηση στην άλλη, αλλά από τον έναν υπουργό στον άλλο, ακόμη και της ίδιας κυβέρνησης.  Και τελικά, υπάρχει μόνο μία σύγχυση. Ούτε πλαίσιο, ούτε αποτέλεσμα.

Κάποιες επισημάνσεις για τους δύο Οργανισμούς που πάτε να συστήσετε με το νομοσχέδιο.
Δεν πρέπει να μας πείτε ποια είναι η οικονομική και περιουσιακή κατάσταση όλων εκείνων των Ιδρυμάτων που καταργείτε, ή υπό μία έννοια συγχωνεύετε; Δηλαδή πρώτα θα ψηφίσουμε και μετά θα δούμε τι συμβαίνει; Πως ορίζονται τα προσόντα και η επάρκεια των επικεφαλής που θα βάλετε; Των Προέδρων, των Διευθυνόντων Συμβούλων και των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων; Εδώ βλέπουμε μόνο γενικότητες. Μήπως είναι το παραθυράκι, για να έχουμε μία ακόμη φορά κομματικές τοποθετήσεις;

Θα μπορούσα να καταθέσω ένα σωρό άλλες επισημάνσεις των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ που δεν τις λάβατε υπ’ όψη. Θα κλείσω λοιπόν με μία προτροπή προς τον αρμόδιο υπουργό και την κυβέρνηση: τουλάχιστον στα θέματα της Παιδείας και ειδικότερα στα ζητήματα που αγγίζουν τον όλο και μεγαλύτερο αριθμό φτωχών οικογενειών και τις ευπαθείς ομάδες, να δείξετε περισσότερη κατανόηση και ευαισθησία και μεγαλύτερη διάθεση σύνθεσης και συνεργασίας. Εδώ πρόκειται για το μέλλον των παιδιών μας!

Για όλους αυτούς τους λόγους, καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο.