Ομιλία στη συζήτηση για σύσταση προανακριτικής για της λίστα Λαγκάρντ (17/01/2013)

390

Αξιότιμε πρόεδρε
Κυρίες και κύριοι

Η απόφαση που ελήφθη επί της διαδικασίας δεν διασφαλίζει τη μυστικότητα. Αντιθέτως, την καταστρατηγεί και την παραβιάζει. Εδώ, δεν είναι υποχρεωμένοι οι βουλευτές να σταθούν μπροστά και στις τέσσερις κάλπες και έπειτα, να ρίξει μέσα καθεμιάς και καθένας μας ότι ψήφο θέλουμε. Αλλά εναπόκειται στην ευχέρεια των βουλευτών για το πόσες και ποιες κάλπες θα διαλέξουν.
Συμπέρασμα;
Υπό το άγρυπνο βλέμμα του αρχηγού και υπό τον πέλεκυ της κομματικής πειθαρχίας, κάθε βουλευτής θα πάει και θα σταθεί μονάχα μπροστά στην κάλπη του προσώπου που προτείνει το κόμμα του. Με απλά λόγια, θα φωνάξει δυνατά για ποιο πρόσωπο θα ψηφίσει. Είναι αυτό μυστικότητα; Σε καμιά περίπτωση!
Προσωπικά λυπάμαι  γι’ αυτή την απόφαση. Είναι νίκη του κομματισμού και ήττα του κοινοβουλευτισμού. Η κομματική γραμμή και σκοπιμότητα υπερισχύουν της ελεύθερης βούλησης και συνείδησης των βουλευτών.

Σε σχέση με το περιεχόμενο της ψηφοφορίας, θα σταθώ σε ένα βασικό θέμα: στο διαχωρισμό πολιτικών και ποινικών ευθυνών. Και πιο συγκεκριμένα, στο ότι γίνεται επίκληση πάνω στις πολιτικές ευθύνες, προκειμένου να σταματήσει εκεί η άσκηση του οποιουδήποτε ελέγχου και να μην υπάρξει συνέχεια για την αναζήτηση τυχόν ποινικών ευθυνών.

Να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά. Ξεκινώντας από το αυτονόητο, το οποίο είναι οι πολιτικές ευθύνες.
Οι πολιτικές ευθύνες για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και των τεσσάρων προσώπων για τα οποία ψηφίζουμε σήμερα, είναι όχι απλά οφθαλμοφανείς. Αλλά εξώφθαλμες. Υπάρχει αλήθεια κάποιος ή κάποια από εσάς, που πιστεύει ότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί και οι δύο πρώην υπουργοί Οικονομικών δεν φέρουν πολιτικές ευθύνες για τη μη αξιοποίηση του περιεχομένου της λίστας προς αναζήτηση φοροδιαφυγής, άδηλων εισοδημάτων ή χρήματος προερχόμενου από καταστάσεις διαφθοράς; Η απάντηση είναι σχεδόν δεδομένη. Εξάλλου, πολλοί βουλευτές της συμπολίτευσης δεν αντιστάθηκαν στην πίεση του αυταπόδεικτου και το ομολόγησαν εμπρός στις κάμερες τηλεοπτικών εκπομπών. Βέβαια, το ερώτημα που γεννάται, είναι τι δουλειά έχετε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι να συγκυβερνάτε με ανθρώπους στους οποίους καταλογίζετε πολιτικές ευθύνες για μία υπόθεση σκανδάλου όπως εκείνο της λίστας Λαγκάρντ. Και απευθύνομαι κυρίως στους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Αριστεράς, αναφορικά με την πολιτική ταύτιση που τους επιβάλλεται από τις ηγεσίες των κομμάτων τους σε σχέση με τον Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος και τον επικεφαλής του. Ή μήπως είστε περήφανοι που ‘χετε ενωθεί εις σάρκαν μία με το ΠΑΣΟΚ, τον κ. Βενιζέλο, αλλά και τον κ. Παπανδρέου; Αν ναι, βγείτε και πείτε το ευθέως. Αν όχι, τι σας αναγκάζει να το επωμίζεστε αυτό; Και μην πείτε το συμφέρον και η διάσωση της Πατρίδας! Βλέπετε κατά που πάει η Κοινωνία και μαζί με αυτήν και η Πατρίδα. Εκτός και αν υπάρχει η οποιαδήποτε σκέψη για Πατρίδα χωρίς Κοινωνία. Για Ελλάδα χωρίς Έλληνες.

Πάμε τώρα και στις ποινικές ευθύνες.

Τι σημαίνει άραγε ότι βαρύνεται κάποιος με πολιτική -μόνο- ευθύνη, για το γεγονός ότι κάτω από τη μύτη του τάχα, οι άμεσοι πολιτικοί υφιστάμενοί του, διέπραξαν ποινικά αδικήματα και μάλιστα, κακουργηματικού χαρακτήρα; Μέσα σε αυτή την αίθουσα, με βάση τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί, μάλλον δεν υπάρχει ούτε ένας από εμάς που πιστεύει ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν πρέπει να ελεγχθεί για ποινικά αδικήματα. Όλοι συμφωνούμε, δεν είναι έτσι; Ελάτε τώρα και εξηγείστε μας πώς είναι δυνατό, ο κ. Παπανδρέου να μη φέρει καμιά ευθύνη για αυτά τα αδικήματα, ή αν φέρει ευθύνη, να είναι μονάχα πολιτική. Όλοι ξέρουμε πόσο στενή πολιτικά ήταν η σχέση των κκ. Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου. Ήταν μία σχέση απόλυτης πολιτικής σύνδεσης, ταύτισης και αλληλεξάρτησης. Ο ίδιος ο κ. Παπακωνσταντίνου εξάλλου ομολογεί ότι ο κ. Παπανδρέου ήταν απολύτως ενήμερος, ανά πάσα στιμή για οποιαδήποτε πράξη, ή παράλειψη. Τώρα θα πεί κάποιος, ένοχος ενόχω ου ποιεί. Σύμφωνοι, ας αφήσουμε απέξω τη μαρτυρία και τους ισχυρισμούς του κ. Παπακωνσταντίνου. Αλλά αλήθεια και πάλι σας ρωτώ, υπάρχει κανείς σας, πέραν του ιδίου του κ. Παπανδρέου φυσικά, να σηκωθεί όρθιος και να πεί ότι ο κ. Παπακωσταντίνου άφηνε επί καιρό στον πάγο το στικάκι, άφηνε στον πάγο το περιεχόμενο, είναι υπεύθυνος για την απώλεια του αρχικού CD ή την αλλοίωση στοιχείων και ότι για όλα αυτά ο κ. Παπανδρέου είχε μαύρα μεσάνυχτα, ή ευθύνεται μονάχα πολιτικά, ως πολιτικός προϊστάμενος;
Ανάλογο σκεπτικό θα μπορούσα να αναπτύξω και για την υπόθεση του σημερινού προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν υπάρχει λόγος να επαναλάβω πάνω-κάτω τα ίδια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Ας είμαστε σοβαροί και προπαντός ειλικρινείς απέναντι στον ίδιο τον εαυτό μας, απέναντι στο λειτούργημα που επιτελούμε και κυρίως, απέναντι στον Ελληνικό Λαό που αυτή την ώρα παρακολουθεί. Δεν σας το λέω δηκτικά, αλλά με συναδελφική αγάπη και εκτίμηση. Σήμερα εδώ κρίνεται το κύρος και η αξιοπιστία του Ελληνικού Κοινοβουλίου, της Κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας και η προσωπική και πολιτική τιμή καθενός και καθεμιάς από εμάς. Σήμερα κρίνεται αν θα μπορέσουμε αύριο πρωί, να περπατήσουμε άνετοι και περήφανοι στη γειτονιά μας, στο καφενείο, στην πλατεία, στην εκλογική μας περιφέρεια αν θέλετε, και να κοιτάξουμε τον συμπατριώτη μας στα μάτια.

Μακάρι να συμβεί σήμερα εδώ το σωστό, το δίκαιο και το προφανές. Το εθνικό, πολιτικό, θεσμικό, ηθικό καθήκον μας καλεί και δεν έχουμε το δικαίωμα να γυρίσουμε την πλάτη.